در سال ۱۹۸۳، *Brian Eno* آلبوم *Apollo: Atmospheres and Soundtracks* را منتشر کرد؛ مجموعه‌ای از قطعاتی که برای فیلم مستند *For All Mankind* ساخته شده بودند. فیلم از تصاویر واقعی مأموریت‌های آپولو استفاده می‌کرد؛ تصاویری از پرتاب، سفر، فرود روی ماه و بازگشت فضانوردان. یکی از شناخته‌شده‌ترین قطعات این آلبوم *An Ending (Ascent)* است؛ قطعه‌ای حدود چهار دقیقه‌ای که با صداهای کشیده، هارمونی‌های ساده و فضای صوتی گسترده ساخته شده …

در سال ۲۰۱۹، LEGO کمپین تبلیغاتی Rebuild the World را با یک ایده مشخص آغاز کرد: تشویق به نگاه کردن به جهان از زاویه‌ای متفاوت و استفاده از خلاقیت برای بازتعریف موقعیت‌های آشنا. در فیلم اصلی کمپین، یک خرگوش در حال فرار از شکارچی است. روایت، به‌جای دنبال کردن منطق معمول داستان‌های شکار و فرار، مدام قواعد موقعیت را تغییر می‌دهد. شکارچی، خرگوش و محیط اطرافشان می‌توانند در هر لحظه …

ارنست بلوخ در اصل امید، یکی از مهم‌ترین آثار فلسفی قرن بیستم درباره امید، آرمان‌شهر و آینده، از یک پرسش اساسی آغاز می‌کند: *انسان چگونه چیزی را می‌خواهد که هنوز وجود ندارد؟* از نظر بلوخ، زندگی انسان فقط در زمان حال نمی‌گذرد. انسان دائماً به سوی چیزی فراتر از وضعیت موجود کشیده می‌شود؛ چیزی که هنوز تحقق نیافته، اما می‌تواند در آینده پدیدار شود. همین وضعیت، اساس مفهوم «هنوز-نه» در …

رویاها فقط چیزهایی نیستند که شب‌ها می‌بینیم. ما با رویاهایمان زندگی می‌کنیم؛ برای آینده نقشه می‌کشیم، جهان‌های دیگری را تصور می‌کنیم، چیزهایی را می‌خواهیم که هنوز وجود ندارند و گاهی چیزی را که در رویا ساخته‌ایم، به واقعیت تبدیل می‌کنیم.  *اما رویاها از کجا می‌آیند؟*  شاید بخشی از پاسخ را بتوان در متن‌ها پیدا کرد؛ در یک رمان، یک شعر، یک فیلم‌نامه، یک نامه، یک مقاله، یک مصاحبه یا حتی …

باربارا مارکس هابارد در این کتاب، بشریت را در آستانه یک جهش تکاملی می‌بیند؛ *جهشی که موتور محرکه آن نه تصادف و انتخاب طبیعی، بلکه تصاویر آگاهانه از آینده است.* او این فرآیند را «تکامل آگاهانه» می‌نامد: *گذار از تکامل ناآگاهانه مبتنی بر بقا، به تکاملی که در آن انسان آگاهانه تصویری از آینده مطلوب می‌سازد و به سوی آن حرکت می‌کند.* به باور هابارد، بحران‌های جهانی (محیط زیست، جنگ، …

جیمز دیتور، یکی از برجسته‌ترین نظریه‌پردازان معاصر آینده‌پژوهی، در این کتاب * آینده را نه یک واقعیت بیرونیِ منتظرِ کشف، بلکه محصول ذهن و تخیل انسان می‌داند. مشهورترین اصل او یعنی «هر گزاره مفید درباره آینده باید در نگاه اول مضحک به نظر برسد»،* مستقیماً به محدودیت تصاویر رایج و ضرورت رویاپردازی رادیکال اشاره دارد. دیتور می‌گوید تصاویری که صرفاً ادامه وضع موجود را ترسیم می‌کنند، آینده‌ای به ما نمی‌دهند؛ …

برتران دو ژوونل در کتاب «هنر آینده‌پژوهی»، از همان آغاز میان دو شیوه مواجهه با آینده تمایزی قاطع می‌نهد: نگرشی که آینده را دنباله محتوم گذشته می‌پندارد، و نگرشی که آن را عرصه‌ای از امکانات تحقق‌نیافته می‌بیند. او برای صورت‌بندی این دیدگاه دوم، مفهومی محوری به نام «فوتوریبل» (Futuribles) را ابداع می‌کند؛ واژه‌ای مرکب از «آینده» و «ممکن». در این چارچوب، آینده مقصدی واحد و از پیش تعیین‌شده نیست که …